Tüm emperyalist savaşlara hayır!
NATO’ya hayır, askeri üsler kapatılsın!
Yurt dışında konuşlandırılmış tüm askerlerin, gemilerin ve uçakların geri çekilmesi!
Silahlanmaya ayrılan bütçeler hastaneler, okullar ve kamu altyapısı için kullanılsın!
İsrail ve ABD’nin İran ve Lübnan’a karşı başlattığı savaş, birbirini tamamlayan iki hedefi gütmektedir: Sömürgeci devlet İsrail’in amacı, bölgedeki hegemonyasına karşı çıkan ana düşmanını yok etmek ve Lübnan, Suriye, Mısır ve İran’ı kapsayacak şekilde “Büyük İsrail”i, yani Siyonizmin “vaat edilmiş topraklarını” kurmaktır; ABD’nin amacı ise, hidrokarbonlar üzerindeki küresel kontrolünü genişletmek ve emperyalist rakibi Çin’in fosil enerjiye, stratejik bir ticaret yoluna ve tüm ablukalara rağmen bölgesel bir ekonomik güç olan İran’a erişimini engellemektir.
Trump’ın her gün çeşitli şekillerde sunduğu savaşın tüm “ahlaki” gerekçeleri -örneğin İran halkının sözde özgürleştirilmesi- Afganistan’daki müdahalenin sonuçları göz önüne alındığında tamamen anlamsız hale geliyor. ABD ve İsrail’in, potansiyel yeni bağımsız liderleri ortadan kaldırmak için siyasi mahkumlarla dolu hapishaneleri bombalaması da bu gerekçelerin temelsizliğini açıkça ortaya koyuyor. Aynı zamanda, savaşın başlaması için Ayetullahların teokratik rejiminin Ocak 2026’da işçi kitlelerinin ayaklanmasını acımasızca ezmesini beklediler. Bu şekilde, saldırganlar, işçi sınıfının artık ülkeleri için planlanan sömürgeci planlara müdahale etme gücüne sahip olmayacağından emin olabileceklerine inanıyorlar. İran halkı için gerçek, birkaç gün önce Tahran’dan genç bir gösterici tarafından özlü bir şekilde ifade edildi: “Şimdi üç düşmanın silahlarıyla yüzleşmek zorundayız: ABD, İsrail ve kendi hükümetimiz.”
İspanya’da Pedro Sánchez hükümeti, ABD ve İsrail’in çıkarlarına hizmet ettiği açıkça görülen bu yeni savaşa katılmaya karşı çıkan ilk Avrupa hükümetlerinden biriydi. Ayrıca, Trump’ın NATO üyesi devletlere GSYİH’lerinin %5’ini askeri harcamalara ayırmaları yönünde dayattığı çılgınlığa “bir ölçüde” karşı çıkan az sayıdaki hükümetten biridir. Ancak gerçekte, ne militarist tırmanıştan kopmuş ne de Avrupa ülkelerini ABD’nin askeri emirlerine tabi kılan NATO üyeliğini sorgulamıştır. Filistin’deki Siyonist soykırımda olduğu gibi, İspanyol sosyal demokrat hükümeti, gerçekte emperyalist güçlerin izlediği yola karşı neredeyse hiçbir önlem almadan, direniş ve medya “ilerlemesi” sahnelemede ustalık göstermektedir.
Savaş, Ortadoğu’daki artan yıkımın çok ötesinde, küresel ekonomi üzerinde muazzam bir etkiye sahip. Saldırganların hesapladığı gibi, Hürmüz Boğazı’nın abluka altına alınmasına yol açtı ve yakında küresel petrol ve doğalgaz ihracatının yaklaşık %20’sinin, özellikle Çin ve Asya’nın diğer bölgelerine yapılan ihracatın taşındığı Kızıldeniz’i de etkileyebilir. Pentagon’un stratejik hesaplamaları, dünyanın en büyük petrol üreticisi ve ihracatçısı olan ve herhangi bir kısıtlama veya ablukaya tabi olmayan ABD’nin kendisinin etkilenmeyeceğini varsaymıştır. Ancak kapitalist küresel ekonomi tamamen birbirine bağlıdır: Çip üretimi için gerekli olan Katar’dan helyum ihracatının ve gıda üretimi için hayati önem taşıyan gübrelerin aksaması, enerji krizini daha da kötüleştirmiştir ve bu krizden kimse kaçamaz.
Bu, şimdiden derin tarihsel boyutlara sahip bir savaştır. ABD devlet aygıtını kontrol eden burjuvazinin bir kesiminin, İsrail hükümetiyle birlikte, her türlü kurumsal engeli yıkmaya ve ortaya çıkan kaosun sonuçlarını bilinçli olarak kabul etmeye karar verdiğini göstermektedir: düşmanlarını kaba kuvvetle ezmek, “müttefiklerini” şantaj yoluyla boyun eğdirmek ve küresel hegemonyalarının yeniden kurulmasını herkese dayatmak. Bugün İran’a saldırıyorlar, ancak yarın -stratejik çizgilerini izleyerek- ABD’nin temel hedefi olan Çin’i kuşatmak için diğer ülkeleri hedef alacaklar ve aynı zamanda Siyonist yayılmacı vizyonlara göre Fırat’tan Ürdün’e kadar “İncil’deki” Büyük İsrail’i gerçekleştirecekler. Bu yolda, diğer emperyalist devletler kendi sermayelerinin stratejik ve ticari çıkarlarını savunmak için birbirleriyle ittifak kuracaklar. Böylece, çok sayıda ülkeyi yok edebilecek küresel boyutlarda bir savaşa yol açabilecek bir duruma yaklaşıyoruz; bu ülkelerin halkları, zafer kazanan emperyalistlerin kârlarını toplaması için ölüm ve acı çekmek zorunda kalacaklar.
< Emperyalist Yeniden Silahlanma Sürecine Proletarya Enternasyonalizmiyle Karşı Çıkmak
Tüm bu nedenlerden dolayı diyoruz ki: PSOE, PCE, Sumar vb. partilerin yaptığı gibi bu savaşa karşı çıkmak yeterli değildir. Sürekli olarak yeni emperyalist savaşlar doğuran ve biz işçilerin -hem saldırıya uğrayan hem de saldıran ülkede- mağdur olduğu tüm askeri tırmanışa karşı çıkmak gereklidir. ABD, Çin, Rusya, İran, Lübnan, Ukrayna veya Avrupa ülkelerindeki işçiler, birbirlerinin düşmanı olmadıkları gibi, bizim de düşmanımız değillerdir. Düşmanlarımız, bizi sömürenlerin ekonomik ve stratejik çıkarlarını savunan hükümetlerimizdir. Çıkarlarımız tüm ülkelerde aynıdır ve egemenliğe, üstünlük iddialarına ve savaş kışkırtıcılığına uzlaşmaz bir şekilde karşıdır.
Dünya işçileri için, savaş kışkırtıcısı emperyalist güçler arasında “iyi” bir taraf yoktur! Bizim tek tarafımız uluslararası işçi sınıfıdır!
Avrupa Birliği ve İspanyol devletinin yeniden silahlanma programlarına karşıyız!
Askeri tırmanış için devlet bütçelerinden tek bir euro bile yok!
Silah endüstrisinin acımasız gücüne ve kârlarına karşı: Tüm silah şirketleri ve tedarikçileri üzerinde kamulaştırma ve işçi kontrolü!
Hiçbir hükümete güvenemeyiz. Emperyalist yağmacıların dünya hakimiyeti mücadelesinin tırmanmasını ancak işçi sınıfı durdurabilir.
ABD birlikleri ve üsleri Avrupa’dan ve tüm kıtalardan çekilsin! Rus birlikleri Ukrayna’dan çekilsin! İspanyol, İngiliz, Fransız, İtalyan, Alman vb. birlikleri, deniz ve hava kuvvetleri Akdeniz, Orta Avrupa, Orta Doğu ve Afrika’dan çekilsin!
Daimi ordunun yerini, işlerle, işçi sınıfı mahalleleriyle, köylerle ve üniversitelerle ayrılmaz bir şekilde bağlantılı bir öz savunma milis gücünün alması!
NATO ve tüm emperyalist blok ittifaklarına son!
İspanyol devletindeki işçi örgütlerinin birleşik bir cephe oluşturarak yeniden silahlanma harcamalarını engellemesi ve hükümeti NATO’ya veya İspanyol burjuvazisinin ve müttefiklerinin ekonomik çıkarlarına hizmet eden tüm birlikleri, uçakları ve gemileri geri çekmeye zorlaması için!
Mart 2026
INTERNACIEMA KOLEKTIVISTA CIRKLO
(İspanya Devleti’ndeki CoReP Seksiyonu)
