İstihbarat servislerinin, profesyonel ordunun, ulusal polisin, belediye polis güçlerinin, profesyonel yargıçların ve cezaevi gardiyanlarının personel ve kaynakları sürekli artmaktadır. Sayıları ne kadar artarsa, hem pratikte hem de hukukta özgürlükler o kadar aşınır.
“Bir cumhuriyet hangi biçimi alırsa alsın, en demokratik olanı bile olsa, eğer toprakların, fabrikaların ve atölyelerin özel mülkiyeti devam ederse ve özel sermaye tüm toplumu ücretli kölelik altında tutarsa, o devlet, bazılarının diğerlerini ezmesine izin veren bir makinedir. (Lenin, Devlet Üzerine, Temmuz 1919)”
Cumhuriyetçi Parti üyesi tarafından önerilen ve Boucard tasarısı olarak bilinen bir yasa tasarısı, kolluk kuvvetleri mensupları için ” silahların meşru kullanımına ilişkin bir varsayım ” oluşturmayı amaçlıyor . Bu tasarıya göre, bir memur kendisini yasanın silahını kullanmaya yetki verdiği bir durumda bulduğunda (ölümcül bir saldırıyı sona erdirmek, birini yaralayabilecek veya öldürebilecek bir aracı durdurmak, bir kişiyi savunmak vb.), olası herhangi bir ateşlemenin gerekçesi varsayılır. İspat yükü artık, silahıyla birini yaralayan veya öldüren kolluk görevlisinin bunu yapmak için geçerli bir nedeni olduğunu göstermesine değil, eğer ateş etmeyi yasa dışı kabul ederse, savcılığın bunu ispat etmesine düşecektir.
Alliance (CFE-CGC) ve Unité (FO)’dan bir ” talep “
Polis ” sendikalarının ” talep ettiği öldürme izni, Ulusal Meclis’te ve Senato’da burjuva partileri Rönesans, LR, RN sayesinde çoğunluğa sahip olacak. Dahası, tasarı İçişleri Bakanı tarafından da destekleniyor.
İçişleri Bakanı, Ulusal Polis Birliği sendikasının görüşüne katıldı. Laurent Nuñez, meşru müdafaa hakkının önceliğine destek verdiğini açıkladı. Bu, İçişleri Bakanı’ndan cesur bir duruş; sendikamızın 15 yıldır savunduğu bir duruş. Polis memurları halkı koruyor ve kanunla korunmaları gerekiyor. Meşru müdafaa hakkı bir ayrıcalık değil, bir zorunluluktur. (Ulusal Polis Birliği, 8 Ocak 2026)
Ancak söz konusu önlem, usulsüzlük gerekçesiyle 22 Ocak’ta ertelendi.
Ulusal Meclis’te bir değişiklik kabul edildi; bu, solcu milletvekillerinin metnin nihai olarak kabul edilmesini engelleyen girişimlerine rağmen, önemli bir ilerleme ve güçlü bir siyasi sinyal anlamına geliyor. UNITÉ şimdi bu önlemin bir yasa tasarısına veya yasa taslağına hızla entegre edilmesini talep ediyor. (Unité, 23 Ocak 2026)
Jandarmalar, askeri personel oldukları için sendikalaşma hakkına sahip değiller. Başlıca polis sendikaları, 2022 meslek seçimlerinde oyların %44’ünü alan CFE-CGC’ye bağlı Alliance ve FO’ya bağlı Unité’dir.
Tüm işçi sendikaları konfederasyonları (CFDT, CGT, FO, Unsa, Solidaires…) onları sendikalaştırsa da, PCF, PS, LFI, LO… onları diğer işçiler gibi gösterse de, polisler, profesyonel orduyla birlikte, egemen sınıfın silahlı kollarından biridir. Halktan kopuk, yoksulları cezalandırmak üzere eğitilmiş, nispeten iyi maaş alan kapalı bir meslek sınıfı oluşturan polis, burjuvazinin hüküm sürdüğü tüm demokratik cumhuriyetlerde, burjuvazinin aracı, kalesi ve en güvenilir kalkanı olmaya devam etmektedir. (Lenin, Temel Unu Unuttular, Mayıs 1917)
İşçiler, ister toplu eylemlere (gösteriler, grevler, protestolar, işgaller) katılsınlar ister göçmen olsunlar, gümrük, polis veya jandarma tarafından yıldırma ve baskıya maruz kalırlar. Polisin ve jandarmaların ” talepleri “, işçi hareketinin zorlu mücadelelerle kazandığı demokratik özgürlüklerle doğrudan çelişmektedir. Kapitalist toplumda üreticiler emek güçlerini sermayeye satmaya zorlanırlar. Yarattıkları değerin bir kısmı (doğrudan ve dolaylı) ücret şeklinde kendilerine geri döner. Geri kalanı ise kapitalistlerin elindedir ve onlar bu parayı üretken sermayeyi genişletmek ve lüks içinde yaşamak için kullanırlar. Bir diğer kısmı ise devlet tarafından, egemen sınıfın kolektif çıkarlarını savunan ideologları ve paralı askerleri desteklemek için toplanır. Devasa devlet paraziti, bürokrasisi, polisi, daimi ordusu, din adamları ve yargısının evrensel ağında toplumsal bedeni bir boa yılanı gibi sıkıştırır. (Karl Marx, IWA’nın Paris Komünü üzerine konuşmasının 2. taslağı , 1871) Bu durum, bütçe kısıtlamalarının ordu ve polisi neden etkilemediğini ve emeklilik haklarının diğer çalışanlar için geçerli olan kurallardan neden muaf tutulduğunu açıklıyor. 2025 ve 2026 bütçeleri arasında ulusal polis ve ulusal jandarma için ayrılan fonlarda değişiklikler / Senato, ” Maliye Kanunu: Güvenlik “, 24 Kasım 2025
Başlıca burjuva partilerinin amacı, öldürme yetkisini genişletmek için 2017 yasasını değiştirmektir.
2017 Yasası ve Ölümcül Sonuçları
2016 sonbaharında, zaten Cumhuriyetçiler (LR) ve Ulusal Cephe (FN) tarafından kontrol edilen ana polis teşkilatları, Hollande-Cazeneuve hükümetine (Sosyalist Parti (PS), Radikal Sol Parti (PRG)…) karşı ayaklandı. Fransız Komünist Partisi (PCF) ve müttefikleri bunu alkışladı.
Fransız Komünist Partisi (PKF) gösterileri destekliyor. (PKF, 10 Ekim 2016); Daha fazla personel işe almalı, polis sayısını artırmalı ve tüm bölgelerde Ulusal Polisin günlük varlığını sağlamalıyız… (PKF, 24 Ekim)
Polis memurları ön saflarda yer alarak toplumsal çöküşe bizzat tanık oluyor ve hem kelimenin tam anlamıyla hem de mecazi olarak bunu ilk elden deneyimliyorlar. (LO, 19 Ekim 2016)
Sıradan polis memurları, tüm çalışanların çok iyi bildiği bazı koşullarla karşı karşıya kalıyor. (CR, bugün NPA-R, 24 Ekim 2016)
Polis teşkilatı içindeki hoşnutsuzluk, memurların görev başında gösterilere katılma riskini göze almadan önce kritik bir noktaya ulaşmalıdır; zira bu durum ciddi disiplin cezalarına yol açabilir. Sol Parti, kamu güvenliğine adanmış polis personelinin sayısında önemli bir artışın ve büyük yatırımların, memurların çalışma koşullarını ve halka karşı davranış biçimini iyileştirmek için gerekli olduğuna inanmaktadır. Bir kez daha, kemer sıkma politikaları polisin ve kamu hizmeti misyonunun düşmanıdır. (Sol Parti, şimdiki adıyla LFI, 23 Ekim 2016)
Polis, ” sosyalist ” hükümetten tavizler aldı, ardından Macroncu halefinden öldürme yetkisi elde etti. Macron-Philippe hükümetinin (LREM, Modem, PRG) 28 Şubat 2017 tarihli ” kamu güvenliğine ilişkin yasası “, polis memurlarına, araç içindekiler acil bir tehdit oluşturmasa bile, onlara ateş etme yetkisi veriyor.
Ulusal polis, 2017’den bu yana araç kontrolleri sırasında 6 kat daha fazla insanı öldürdü (Sebastian Roché, Simon Varaine & Paul Le Derff, “ Ve hukuk kuralları gevşetti ”, Uluslararası Hukuk ve Ekonomi Dergisi , Eylül 2025).
Polis sendikaları, şiddetin arttığını ve bunun başlıca kurbanlarının kendileri olduğunu savunuyor: ” Polis memurları kendi hayatlarını riske atarak Fransızları koruyor ” (Alliance-CFE/CGC, 9 Ocak). Bu daha çok güçlü ve zenginleri başkalarının hayatını riske atarak koruma meselesi. Yine de fırsatçılar bu efsaneyi sürdürüyor.
Polis sendikası temsilcileri, mesleklerinin doğasında var olan tehlikeleri gerekçe göstererek özel emeklilik planlarını sürdürmeyi haklı çıkarmaya çalışıyorlar. Nitekim, intiharlar hariç, 2018 yılında yirmi beş jandarma ve polis memuru görev başında hayatını kaybetti. Mesleğin tehlikesi şüphesiz gerçektir… (LO, 11 Aralık 2019)
Her koşulda jandarmalar ve polis memurları 2024 yılında 52 kişiyi öldürdü ( Basta!, 26 Haziran 2025). Bunların arasında bazen tehlikeli suçlular, ancak çoğunlukla basit serseriler (her zaman silahlı olmayanlar) ve ayrıca Kanaklar da vardı.
En Riskli İş Hangisi?
Eğer baskıcı güçlerin (romanlar, diziler, polisiye filmler…) ve sözcülerinin kültürel temsillerine güvenirsek, baskıcı güçlerin en tehlikeli meslek olduğu izlenimine kapılırız. Polis ölümlerini tahmin etmek oldukça zordur. İçişleri Bakanlığı’na bağlı İç Güvenlik Yönetimi İstatistik Servisi (SSMSI) bu konuda istatistik yayınlamamaktadır. Belediye polis güçleri, ulusal polise göre daha az risk altındadır. Polis dernekleri yılda 40-50 ölüm olduğunu tahmin etmektedir. Bunların yaklaşık yarısı intihar, dörtte biri ise kazadır. Her yıl dört ila on iki polis memuru görev başındayken üçüncü şahıslar tarafından öldürülmektedir.
Jandarma daha şeffaf: 2024 yılında görev başında 12 jandarma hayatını kaybetti ve bunların sadece 2’si saldırı sonucu öldü (IGGN, 2024 Raporu , 29 Eylül 2025).
Tehlikede Olanlar Sömürülen Sınıflardır.
Sağlık sigortası, İş riskleri raporu , Kasım 2025
Ölümlerin üçte biri 25 yaşın altındakiler arasında gerçekleşiyor. Kadın işçiler, sayıları daha az olsa da, ciddi iş kazalarının kurbanı olma olasılıkları erkeklerle neredeyse aynı (milyar saatlik çalışma başına 1.708 kaza, erkekler için 1.840).
Sömürülenlerin güvencesiz çalışma koşulları (taşeronluk, geçici işler, çıraklık, staj, belirli süreli sözleşmeler…), 2020’de sağlık ve güvenlik komitelerinin kaldırılması, elektronik gözetim ve küresel ısınma, bazıları ölümcül olan iş kazalarına katkıda bulunuyor.
2024 yılında gözlemlenen iş kazalarındaki artış, işçilerin dikkat düzeyini zayıflatan çeşitli faktörlerle açıklanabilir. Her şeyden önce, güvencesiz istihdam ve taşeronluk kullanımı, ekip koordinasyonunu ve önleme çabalarının sürekliliğini zorlaştırmaktadır. Bu uygulama yüksek işçi devrine yol açarak güvenlik eğitimini neredeyse imkansız hale getirmektedir. Aynı zamanda, iş yeri yeni ve henüz hafife alınan risklerle karşı karşıyadır: dikkat sürelerini önemli ölçüde azaltan artan sıcak hava dalgaları ve bilişsel aşırı yüklenmeye yol açan ve hata olasılığını artıran hiperbağlantı. (” İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları: İş Yeri Ölüm Oranlarında Artışın Dördüncü Yılı “, Lefebvre-Dalloz, 15 Ocak 2026)
İstatistikler, sömürülenlerin ölüm oranlarını hafife alıyor ve genel sosyal güvenlik sistemi, kamu hizmeti ve tarımsal sosyal güvenlik sistemi (hem işverenleri, hem de çalışanı olmayan serbest meslek sahiplerini ve çalışanları kapsayan) arasında ayrı ayrı ele alınıyor.
Tarım sektöründe 2024 yılında 80 işçi ve teknisyen meslek hastalıkları veya iş kazaları nedeniyle hayatını kaybetti (MSA, 2024 yılında tarım çalışanlarının iş kazaları , 12 Aralık 2025).
Sağlık sigortası, İş riskleri raporu , Kasım 2025
2024 yılında 764 işçi ve çalışan iş kazaları sonucu hayatını kaybetti (Sağlık Sigortası, 2024 İş Kazaları Riskleri Raporu , 18 Kasım 2025). Buna, işe gidiş-dönüş yolculuklarında kaydedilen 318 ölüm ve meslek hastalıklarından kaynaklanan 215 ölüm de eklenmelidir ki bu, bilinen bir şekilde önemli ölçüde düşük bir tahmindir. Bu rakam, 80 tarım işçisini, kayıt dışı çalışanların (inşaat ve lojistik sektörlerindeki birçok sahte serbest meslek sahibi) onlarca ölümünü ve genel sosyal güvenlik sisteminin istatistiklerine dahil edilmeyen memurlar arasındaki diğer onlarca ölümü içermemektedir.
Her yıl en fazla 20 polis memuru ve jandarma görev başında hayatını kaybederken, emeğin sermaye üzerindeki olumsuz etkisi yılda yaklaşık 2.000 ölümle sonuçlanıyor, yani bunun 100 katı daha fazla! Polis dokunulmazlığının nelere yol açtığını öğrenmek istiyorsanız, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ICE’ye (Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Kurumu) bakmanız yeterli.
Burjuva Polisiyle Karşı Karşıya
İşçi hareketinin ve ona bağlı örgütlerin (Genç Muhafızlar, Filistin Kazanacak, Filistin Acil Durumu, öğrenci birlikleri vb.) ve özellikle gençlerin bu şekilde suçlu ilan edilmesi karşısında, öğrenci genel kurulu, toplanma özgürlüğüne desteğini, polis şiddetine karşıtlığını ve üniversite kampüslerinde polis varlığına karşıtlığını açıkça ilan eder. Tüm öğrenci ve işçi hareketi örgütlerini (sendikalar, partiler, anti-faşist gruplar vb.) çalışma ve eğitim yerlerinin, sokakların, gösterilerin ve genel kurulların savunması için örgütlenmeye çağırıyoruz. (Clermont-Ferrand Üniversitesi’nde 30 Eylül 2025 tarihinde kabul edilen önerge)
Eski Sovyetler Birliği ulusal kongresi, SNUIPN veya herhangi bir başka polis örgütüyle herhangi bir ilişkiyi, hatta üyeliği kesinlikle reddeder. Kongre, sendika konfederasyonlarını (FO, Unsa, CGT, CFDT, Sud) aynı şeyi yapmaya ve gösterilerin, toplantıların, genel kurulların, mültecilerin, yabancı işçilerin ve öğrencilerin korunmasını koordineli bir şekilde organize etmeye çağırır. (PSC-Kurtuluş önergesi, reddedildi, 6 Şubat 2025)
25 Ocak 2026 GMİ – ENTERNASYONAL MARKSİST GRUP -COREP FRANSA SEKSİYONU
