29 Eylül 2025’te ABD Başkanı Donald Trump, «Gazze’deki savaşı bitirmek» için 20 maddelik bir «barış planı» sundu. Nadir bir birlik içinde, normalde Trump’a eleştirel yaklaşan burjuva medya ve kapitalist hükümetler bile MAGA ideolojisinin yeminli hayranlarıyla birlikte alkışladılar. Sosyal demokratlar, Yeşiller ve Liberaller bile «ihtiyatlı» bir iyimserlik göstererek, ABD kentlerini ordu için tatbikat alanına çevirmek isteyen Trump’ı yılın barış meleği ilan ettiler.
Ama Trump Planı bir «barış çözümü» değil, şu girişimdir:

Filistinlilerin direnişini ezmek,
ulusal sorunu emperyalist denetim altına almak (yani çözmemek),
Gazze’yi kapitalist serbest ekonomik bölgelerin bir «laboratuvarı»na dönüştürmek,
ve İsrail’in sömürgeci egemenliğini istikrara kavuşturmak.
Bu plan, her zaman tek bir amaca sahip olan önceki «barış planları»nın (Oslo, Yol Haritası, Trump Planı 2020) doğrudan devamıdır: sömürgeci statükonun tanınması ve Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkının yok edilmesi.

Planın temel karakteri

Planın bütünü bir barış planı değil, emperyalist bir dikta. Filistin halkının ulusal kurtuluşuna değil, İsrail ve ABD’nin çıkarlarına kalıcı olarak boyun eğmesine hizmet ediyor. Trump’ın ve Tony Blair gibi figürlerin bir «Barış Kurulu» yönetiminin baş gözetmenleri olarak öne çıkması, neokolonyal karakteri açıkça gösteriyor: Gazze bir protektora gibi ele alınıyor, egemen bir Filistin devletinin parçası olarak değil.

«Silahsızlandırma» ve «radikalleştirmeyi önleme»

Tüm temel noktalar Filistin direniş örgütlerinin silahsızlandırılması etrafında dönüyor (1, 6, 13, 15. maddeler). Bu şu anlama geliyor: ezilen ulusun hak mahrumiyetini kurumsallaştırmak. Silahsız ve örgütsüz bırakılan Filistin halkı İsrail ve uluslararası bir zor düzenine mahkûm edilir.
«Terörsüz» kavramı, meşru ulusal kurtuluş mücadelesini «terörizmle» eşitlemek için ideolojik bir silahtır. Böylece her türlü direniş kriminalize edilirken, Siyonizmin onlarca yıllık sömürgeci şiddeti «güvenlik» olarak tanımlanır.

İnsani Önlemler Baskı Aracı Olarak Kulanılacak

İnsani yardımlar, altyapının yeniden inşası, tutukluların geri verilmesi vb. (2, 5, 7, 8. maddeler) hak olarak değil, siyasi teslimiyet koşuluyla verilen bir lütuf olarak sunulmaktadır. İsrail’in ablukası ve bombardımanıyla kendisinin yarattığı Gazze’deki insani felaket, nüfusu rehine almaya yarayan bir kaldıraç haline getirilmektedir.

Sömürgeci geçiş yönetimi

Uluslararası denetim altındaki «teknokratik, apolitik» yönetim (9. madde) Filistin halkının fiilen vesayet altına alınmasından başka bir şey değildir. Özyönetim mekanizmaları, emperyalist devletlerce atanan bir bürokrasiyle değiştirilir; bu bürokrasinin görevi ülkeyi «yatırıma elverişli» kılmaktır — yani sermayeye açmak, halka egemenlik vermek değil.

«Kalkınma» ve serbest ekonomik bölgeler

«Modern mucize şehirler» ve «Özel Ekonomik Bölgeler» söylemi (10, 11. maddeler), burada ulusal kaderin değil, Gazze’nin emperyalist dünya düzenine, bir pax americana çerçevesinde ucuz işgücü bölgesi olarak entegre edilmesinin amaçlandığını gösterir. Bu, yatırımcıların kazançlı çıkacağı, çalışan halkın değil, bağımlı bir ekonomi yaratmayı hedefler.

Uluslararası istikrar gücü

Planlanan ISF (15. madde) fiilen ABD komutasında dönüştürülmüş bir emperyalist işgal gücü olacaktır; FDI’nin yerini kademeli olarak alması amaçlanmaktadır. Yani askerî kontrol sürmekte, yalnızca «tarafsız» ve «üst ulusal» bir kılıfa sokulmaktadır. «Özyönetim» veya «bağımsızlık»ten söz etmek mümkün değildir.

İddia Edilen Devlet Olma Yolu

Gazze ancak «istikrara kavuşturulup», silahsızlandırılıp, yatırımcı dostu hale gelir ve «PA» (Filistin Yönetimi) reforme edilirse (9, 19, 20. maddeler), o zaman belki bir «kendi kaderini tayin siyasi ufku» sağlanabilecektir. Bu klasik bir oyalama siyasetidir: Filistin devleti hep vaad olarak kalır; şartları emperyalistler belirler ve bu yüzden vaatler asla gerçekleşmez.

Uluslararası işçi hareketinin yanıtı ve talep listesi

Uluslararası işçi hareketi ve onun örgütleri, partileri ve sendikaları bu sömürgeci sözde barış planını kararlılıkla reddetmelidir. Hemen gündeme alınması gereken talepler şunlardır:
Gazze ablukasının derhal ve koşulsuz olarak sona erdirilmesi; tüm sınır geçişlerinin açılması.
İsrail ordusunun Gazze’den ve tüm işgal altındaki bölgelerden derhal çekilmesi. Hiçbir uluslararası işgal gücü veya «istikrarlılaştırma» gücü kabul edilemez!
İsrail ve uluslararası hapishanelerde bulunan tüm Filistinli tutukluların serbest bırakılması.
1948’den bugüne kadar sürgün edilmiş ve mülteci durumundaki tüm Filistinliler için tam geri dönüş hakkı.
Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkı: Filistin halkı, geleceği hakkında özgürce karar verebilmelidir; emperyalist denetim komiteleri, «Board of Peace»’ler veya yolsuz PA yapılarına tabi olmaksızın.
Direnişin silahsızlandırılmasına karşı çıkılması; sömürgeci baskıya karşı meşru özsavunma hakkı tanınmalıdır.
İsrail’de, işgal altındaki bölgelerde ve sürgünde bulunan tüm Filistinliler için tam eşitlik. Apartheid yasalarına son.
Mısır’dan Suudî Arabistan’a kadar, İsrail ile normalleşme ve ABD-AB ile işbirliği yoluyla kurtuluş mücadelesini satan Arap rejimlerinin kınanması.
Özel ekonomik bölgeler planlamasına ve kapitalist yağma projelerine son verilmesi. Gazze ve Batı Şeria kaynakları Filistin halkına ve orada yaşayan tüm emekçilere aittir!
Filistinli işçi ve gençliğin burjuva önderliklere (Hamas, Fatah, Arap rejimleri) karşı bağımsız örgütlenmesi.
Filistin, İsrail ve bölge çapında işçi birliği cephesi: Siyonizm, emperyalizm ve Arap diktatörlüklerine karşı ezilen ve sömürülen sınıfların ortak eylemleri.
Savaş, silah üretimi ve inşaat projelerinden çıkar sağlayan büyük şirketlerin ve sermaye gruplarının (İsrail’de, Filistin’de ve bölgede) kamulaştırılması/tekrar el konulması.
Nehirden denize, tüm halklara eşit haklar, mültecilerin dönüşü ve apartheid yapıların lağvedilmesi ile birleşik, demokratik, çokdilli sosyalist bir Filistin için mücadele.
Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkını kalıcı şekilde Arap kitlelerinin kurtuluşu ve emperyalizmin devrilmesiyle bağlayacak tek yol olarak Orta Doğu’nun Birleşik Sosyalist Devletleri için çalışmak.

CoReP( Fransa, Avustralya, İspanya Devleti, Türkiye, Arjantin)