Yazar: Gamze Kocabayır

Nazi Almanyası’nın Propaganda Bakanı Joseph Goebbels, yalanı bir yönetme biçimi haline getirmişti. “Bir yalanı yeterince büyük söyleyin, sürekli tekrarlayın; sonunda insanlar ona inanacaktır,” demişti. Bu taktiğin güncel versiyonlarını görmek için faşist bir rejime bakmaya gerek yok. Burjuva siyasetinin tüm fraksiyonları –ister muhafazakâr, ister liberal, ister sosyal demokrat olsun– aynı yöntemle halkı manipüle etmeye devam ediyor. Bugün İzmir’de CHP’li belediyelere karşı grevde olan işçilere yönelik yürütülen kampanya, tam da bu büyük yalanın modern biçimlerinden biri olarak karşımızda duruyor. Grevin Gerçekleri: İşçiler Ne Alıyor, Ne İstiyor? İzmir’de binlerce belediye işçisi, yoksulluk sınırının bile altında kalan maaşlar ve gasp edilen sosyal haklar nedeniyle greve çıktı. Grev, İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı İZENERJİ, İZDOĞA, İZBETON gibi şirketlerde çalışan 4.000’den fazla işçiyi kapsıyor. Peki bu işçiler ne alıyor ve ne istiyor? İZDOĞA işçileri ortalama 20.000 TL civarında maaş alıyor. Ancak bu rakam, TÜRK-İŞ’in Ocak 2025 itibarıyla açıkladığı 22.131 TL’lik açlık sınırının altında kalıyor. Üstelik yakacak, eğitim parası, bayram izni gibi sosyal haklar ya hiç yok ya da sembolik düzeyde. İşçilerin talebi ise mütevazı: Belediye yönetiminin kendi şirketlerine verdiği zam oranlarının, eşit biçimde bu işçilere de yansıtılması. İZBAN işçileri içinde makinist, tekniker gibi yüksek sorumluluk gerektiren işler yapanlar bile asgari ücret seviyesinde maaşlar alıyor. Makinist Sercan Tumbar, “Kalifiye eleman olarak asgari ücret alıyorum” derken; makine teknikeri Abdil Acar net maaşının 1.890 TL olduğunu söylüyor. Bu koşullarda yaşamak, yalnızca yoksulluk değil, doğrudan sefalettir. Grevci işçilerin talepleri açık,...