Yazar: Ali Kemal Taşçı

28 Haziran 2025. Erzurum’un Oltu ilçesinde, Oltu taşı çıkarılan bir taş ocağında meydana gelen göçükte 3 işçi hayatını kaybetti. Biri olay yerinde, ikisi hastanede yaşamını yitirdi. Madenin ismi gizleniyor, “adli ve idari soruşturma başlatıldı” denilerek bu cinayet de diğerleri gibi örtbas edilmeye çalışılıyor. Ama biz biliyoruz: Bu bir kaza değil, sınıf karakteri olan bir cinayettir. İşyerleri Mezarlık, Sermaye Kan İçiyor Her yıl yüzlerce işçi madenlerde, tersanelerde, inşaatlarda ölüyor. Sebep ne “doğal afet”, ne “kader”, ne de “insan hatası”: Gerçek sebep, daha çok kâr için daha fazla hız, daha az önlem, daha düşük maliyet. Bu cinayetlerin ortak bir özelliği var:...

Türkiye otomotiv pazarında Koç Holding her dört otomobilden birini satar hale geldi. Ancak bu devasa büyüme, işçi sınıfının payında bir artış değil, daha yoğun sömürü ve güvencesizlik anlamına geliyor. 2025’in ilk beş ayında Türkiye’de satılan otomobillerin dörtte biri Koç Holding’e ait markalardan oluştu. Tofaş, Stellantis ile yaptığı stratejik birleşme sayesinde Peugeot, Opel, Citroën ve DS gibi markaların Türkiye distribütörlüğünü üstlendi. Ford Otosan ile birlikte düşünüldüğünde, Koç Grubu otomotiv sektöründe %34’ü aşan bir pazar payıyla açık ara lider konumda. Bu, yalnızca bir ticari başarı değil; aynı zamanda Türkiye’deki kapitalist sınıf ilişkilerinin geldiği son aşamanın göstergesidir.Yani, bir avuç büyük sermaye grubu...

CHP’li İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay, grevdeki işçilerin haklarını tanımak yerine, onların mücadelesine saldırmayı seçti. İzmir’de 23 bin belediye işçisi İZELMAN, İZENERJİ ve Egeşehir şirketlerinde haklarını almak için grevde. Ancak Tugay bu haklı grevi bastırmak için doğrudan grev kırıcılığına başvurdu. 1 Haziran gecesi çöp kamyonuna binerek çöp toplayan Cemil Tugay, yalnızca yasaları değil, işçilerin alın teriyle kazandığı en temel haklardan biri olan grev hakkını da çiğnedi. Tugay’ın bu eylemi, sadece bir “gösteri” değil, doğrudan bir sınıf saldırısıdır. Hem grev hakkına saldırıdır hem de emekçilerin taleplerini itibarsızlaştırma çabasıdır. Tugay, “Sizin işinizi ben yapıyorum burada. İzmir’in hakkını yedirmeyeceğim size” diyerek...