Yazar: Ali Kemal Taşçı

Kırşehir’de 1976’dan beri işçi sınıfının emek gücüyle ayakta duran Çemaş Döküm fabrikasında sermaye, “sipariş daralması” bahanesiyle 200 işçinin işine son vererek kapitalist krizin faturasını işçi sınıfına kesmektedir. Ancak bu ağır kıyıma karşı Birleşik Metal-İş sendikasının aldığı tutum, işçi sınıfının karşı karşıya olduğu gerçek tehlikeyi ve mücadele ihtiyacını örtbas eden bir uzlaşmacılık örneğinden öteye gitmemektedir. Fabrika yönetimi kriz ve piyasa dalgalanması bahanesiyle üretim daraldığını öne sürerken, işçileri işten atmakta tereddüt etmiyor. Oysa Çemaş’ın borsa değeri düşmemiş, sermayenin kar hırsı devam etmektedir. Bu gerçeklik, kapitalist sistemin kriz anlarında işçi sınıfını feda etme pratiğinin sadece güncel bir örneğidir. Birleşik Metal-İş sendikasının şefi...

İzmir’in Menemen ve Sasalı bölgelerinde faaliyet yürüten Amerikalı rüzgar türbini üreticisi TPI Composites’te 2 bin 150 işçi, sefalet zammına karşı grev silahını kuşandı. Petrol-İş Sendikası çatısı altındaki işçiler, yüzde 30’luk zam dayatmasını reddederek fabrikalarda üretimi durdurdu. Grev kararı, ağır çalışma koşullarına, artan enflasyona ve derinleşen yoksulluğa karşı biriken öfkenin patlamasıdır. TPI patronları, işçilerin alın teriyle ürettikleri kanatlar üzerinden milyarlar kazanırken, işçilere reva gördükleri zam oranı yüzde 30 oldu. Oysa işçiler yüzde 120 zam talebiyle masaya oturdu. Bu talep, sadece insanca yaşamanın değil, aynı zamanda sömürünün sınır tanımazlığına karşı bir isyanın ifadesidir. Fabrika önlerine “Grev var” pankartları asıldı, direniş sloganları...

301 madencinin diri diri gömüldüğü o cehennem: Soma. Tarih 13 Mayıs 2014. Patronlar daha fazla kâr istediler, devlet göz yumdu, denetlemedi. Ve yerin yedi kat dibinde 301 işçi katledildi. Evet, bu bir katliamdı. Taşeron sistemin, güvencesizliğin, sendikasızlığın, esnek çalışmanın sonucu olarak gerçekleşen planlı bir işçi kıyımı. Ne dediler sonra? “Kaza”, “fıtrat”, “kader”! Erdoğan, Avrupa’nın 19. yüzyıl maden facialarını örnek gösterip “madencinin fıtratında ölüm var” dedi. Bu sözler, sermaye sınıfının işçi kanına ne kadar doymuş olduğunu göstermeye yetti. Ve ertesi gün… Soma’ya gelen Erdoğan, protesto edildi. Halkın öfkesi büyüktü, çünkü katliam göz göre göre gelmişti. Bu öfkeye devletin yanıtı ne...

Türk-İş ve Hak-İş, Türk işçi hareketinin en büyük iki sendika konfederasyonu olarak, Türkiye işçi sınıfının hak mücadelesinin temsili iddiasıyla yıllardır sahada yer alıyor. Ancak, bu sendikaların gerçekte ne kadar bağımsız bir işçi hareketi oluşturmakta başarısız oldukları ve tam aksine, nasıl devletin ve sermayenin birer aparatı haline geldikleri, artık herkesin gözleri önündedir. Bu sendikalar, Erdoğan rejimi ve sermaye sınıfı ile kurdukları kirli ilişkilerle, işçi sınıfının hakkını savunmak bir yana, ona darbe vuran, sömürüyü sürdüren ve işçileri sindiren bir rol üstleniyor. TÜRK-İŞ ve Hak-İş’in, Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (TÜHİS) ile yaptığı Kamu Çerçeve Protokolü görüşmeleri, işçinin...